درمان بی‌اختیاری ادرار زنان

بی‌اختیاری ادرار، مشکل نشت غیرارادی ادرار است که میلیون‌ها زن در سراسر جهان را تحت تأثیر قرار می‌دهد. این عارضه پس از زایمان و در دوران یائسگی شایع‌تر است. خبر امیدوارکننده این است که این مشکل قابل درمان است و گزینه‌های مؤثری از درمان‌های ساده و غیرتهاجمی تا روش‌های پیشرفته پزشکی وجود دارد. در این مقاله، به بررسی جامع این روش‌ها می‌پردازیم.

درمان بی‌اختیاری ادرار زنان

انواع اصلی بی‌اختیاری ادرار

درمان صحیح، ابتدا مستلزم تشخیص نوع بی‌اختیاری است:

  • بی‌اختیاری استرسی: نشت ادرار در هنگام سرفه، عطسه، خنده یا بلند کردن جسم سنگین.
  • بی‌اختیاری فوریتی: احساس نیاز ناگهانی و شدید به ادرار کردن که کنترل آن دشوار است.
  • بی‌اختیاری مختلط: ترکیبی از هر دو نوع فوق.

روش‌های غیرتهاجمی و خط اول درمان در بی اختیاری ادرار زنان

این روش‌ها کم‌خطر بوده و معمولاً اولین قدم درمان محسوب می‌شوند:

  • فیزیوتراپی و تمرینات کف لگن (کگل)

تقویت عضلات کف لگن،سنگ بنای درمان بی‌اختیاری استرسی است. این تمرینات که به نام کگل شناخته می‌شوند، با منقبض کردن عضلاتی که جریان ادرار را متوقف می‌کنند، انجام می‌شوند. مطالعات نشان می‌دهند زنانی که فیزیوتراپی کف لگن دریافت می‌کنند، تا هشت برابر بیشتر بهبود می‌یابند.

  • بیوفیدبک در این روش با استفاده از حسگرهایی که فعالیت عضلات را نشان می‌دهند،به شما آموزش داده می‌شود که چگونه عضلات کف لگن خود را به درستی منقبض و شل کنید. این تکنیک در کنار فیزیوتراپی می‌تواند نتایج مؤثرتری داشته باشد.
  • تغییر سبک زندگی و تمرین مثانه
این مطلب را نیز از دست ندهید:  شیوه‌های تشخیص اختلال نعوظ به صورت پزشکی و روانی

غیر سبک زندگی و تمرین مثانه کارهایی همچون مدیریت مصرف مایعات و پرهیز از محرک‌هایی مانند کافئین و الکل ،حفظ وزن سالم برای کاهش فشار روی لگن ، تمرین مثانه شامل تکنیک‌هایی مانند “تخلیه دوگانه” و برنامه‌ریزی برای زمان‌های مشخص دفع ادرار باید انجام شود.

درمان‌های دارویی بی اختیاری ادرار زنان

برای بی‌اختیاری فوریتی یا مثانه بیش‌فعال، داروها می‌توانند کمک‌کننده باشند:

  • داروهای آنتی‌موسکارینی: مانند اکسی‌بوتینین و سولیفناسین که انقباضات مثانه را کاهش می‌دهند. عوارض شایع آن‌ها می‌تواند خشکی دهان و یبوست باشد.
  • آگونیست‌های بتا-۳: مانند میرابگرون که با شل کردن عضله مثانه، ظرفیت آن را افزایش می‌دهند و معمولاً عوارض کمتری دارند.
  • استروژن موضعی: استفاده از کرم یا حلقه واژینال با دوز پایین می‌تواند به تقویت بافت‌های مجرای ادرار کمک کند.

روش‌های مداخله‌ای و جراحی برای درمان بی اختیاری ادرار زنان

زمانی که روش‌های فوق پاسخگو نباشند، گزینه‌های زیر مطرح می‌شوند:

  • تزریق بوتاکس به مثانه برای بی‌اختیاری فوریتی شدید،تزریق بوتاکس (سم بوتولینوم) به عضله مثانه می‌تواند آن را شل کرده و علائم را برای ۶ تا ۱۲ ماه کاهش دهد.
  • تحریک عصبی دستگاه کوچکی(محیطی یا کاشتنی) با ارسال پالس‌های الکتریکی ملایم به اعصاب ساکرال یا تیبیال، کنترل مثانه را بهبود می‌بخشد.
  • روش‌های تزریقی بولکینگ در این روش با تزریق مواد حجم‌دهنده به اطراف مجرای ادرار،به بسته نگه داشتن آن کمک می‌شود. اثر این روش معمولاً موقتی است.
  • جراحی اسلینگ (Sling) رایج‌ترین و مؤثرترین جراحی برای بی‌اختیاری استرسی است.در این روش، یک نوار (اسلینگ) از جنس بافت خود بیمار یا مواد مصنوعی، زیر مجرای ادرار قرار می‌گیرد تا مانند یک چنگک از آن حمایت کند و از نشت جلوگیری نماید.
  • جراحی کولپوساسپنشن در این روش،بافت اطراف گردن مثانه به لیگامان‌های محکم لگن بخیه می‌شود تا از افتادگی و نشت جلوگیری کند.
این مطلب را نیز از دست ندهید:  تشخیص و درمان سرطان آلت تناسلی مردانه

گروه مهندسی پزشکی همراه

گروه مهندسی پزشکی همراه، با داشتن گروه و پزشک های متخصص و تجهیزات و فناوری‌های مرتبط با بی‌اختیاری ادرار فعال است. این گروه با بهره‌گیری از تخصص پزشکان مربوطه و تجهیزات مورد نیاز میتواند در زمینه درمان به شما کمک کند. برای دریافت مشاوره و ویزیت حضوری با شماره 02188631388 تماس بگیرید

0/5 (0 نظر)