ایمپلنت آلت تناسلی آیا پایان مشکلات جنسی آقایان است؟

/, دسته‌بندی نشده/ایمپلنت آلت تناسلی آیا پایان مشکلات جنسی آقایان است؟

ایمپلنت آلت تناسلی چیست؟

ایمپلنت آلت تناسلی یا پروتز آلت تناسلی یک روش درمانی برای معالجه اختلال نعوظ می باشد. این عمل جراحی شامل قرار دادن میله های قابل تورم یا منعطف در آلت تناسلی مرد است. میله های بادی نیاز به وسیله ای مملو از محلول نمکی و پمپ پنهان در داخل بیضه دارند. هنگامی که شما پمپ را فشار می دهید، محلول نمکی به دستگاه منتقل می شود و آن را باد می کند و در شما ایجاد حالت نعوظ می کند. سپس شما می توانید هر زمان که اراده کنید باد دستگاه را خالی کنید.

این روش اغلب مناسب مردانی است که از سایر درمان های اختلال نعوظ جوابی دریافت نکرده اند. درصد بالایی از آقایانی که این جراحی را انجام داده اند از نتایج آن راضی هستند.

در ادامه مطلب، اطلاعاتی در مورد انواع مختلف ایمپلنت آلت تناسلی، کاندیدای مناسب این جراحی و انتظارات بعد از عمل را مطالعه خواهید کرد.

کاندیدای مناسب ایمپلنت آلت تناسلی

در صورتی که شما شرایط زیر را دارا هستید، کاندیدای مناسبی برای انجام این روش هستید:

  • شما دارای اختلال نعوظ مداوم هستید که زندگی جنسی شما را مختل می کند.
  • قبلاً مصرف داروهایی مانند سیلدنافیل (ویاگرا)، تادالافیل (سیالیس)، وردنافیل (لویترا) و آوانافیل (استندرا) را امتحان کرده اید. این داروها منجر به ایجاد نعوظ مناسب برای مقاربت در حدود 70 درصد از آقایان مصرف کننده آنها می شوند.
  • شما یک پمپ آلت تناسلی مردان (دستگاه وکیوم یا ایجاد خلاء) را امتحان کرده اید.
  • شما مبتلا به یک بیماری، مانند بیماری پیرونی، هستید که بعید به نظر می رسد که با سایر درمان ها بهبود یابد.

اما در صورتی که دارای شرایط زیر هستید ممکن است شما نامزد مناسبی برای درمان با این روش نباشید:

  • اختلال نعوظ قابل برگشت
  • اختلال نعوظ به دلیل مسائل عاطفی
  • فاقد تمایل یا احساس جنسی
  • مبتلا به عفونت ادراری
  • شما با التهاب، ضایعات یا سایر مشکلات پوستی در آلت تناسلی یا بیضه خود مواجه هستید.
ایمپلنت آلت تناسلی

ایمپلنت آلت تناسلی

اقدامات لازم جهت آمادگی برای ایمپلنت آلت تناسلی

پزشک ابتدا معاینه فیزیکی را انجام داده و تاریخچه پزشکی شما را بررسی می کند. همچنین سایر گزینه های درمانی نیز باید در نظر گرفته شوند.

این مطلب را از دست ندهید:  مزایای دستگاه وکیوم آقایان

در مورد انتظارات و نگرانی های خود با پزشک صحبت کنید. شما باید نوع ایملنت را خود انتخاب نمایید، بنابراین در مورد جوانب مثبت و منفی هر یک از آنها از پزشک سؤال کنید.

ایمپلنت سه تکه

دستگاه های قابل تورم یا بادی شایع ترین نوع مورد استفاده هستند. یک ایمپلنت سه تکه شامل قرار دادن مخزن سیال در زیر دیواره شکم، کاشت دریچه پمپ و رهاسازی در بیضه و دو سیلندر تورم در داخل آلت تناسلی مرد است. این نوع، وسیع ترین نوع جراحی ایمپلنت آلت تناسلی است که سفت ترین حالت نعوظ را ایجاد می کند. با این وجود قطعات بیشتری وجود دارند که ممکن است دچار نقص شوند.

ایمپلنت دو تکه

یک ایمپلنت دو تکه نیز وجود دارد که در آن مخزن بخشی از پمپ قرار داده شده در بیضه است. این عمل جراحی از ایمپلنت سه تکه کمی کمتر پیچیده است. نعوظ ایجاد شده با این ایمپلنت ها معمولاً نسبت به ایمپلنت سه تکه کمی نرم تر هستند. این پمپ برای کار کردن به تلاش بیشتر و مهارت کمتر دست نیاز دارد.

ایمپلنت نیمه سخت

در نوع دیگری از جراحی از میله های نیم سخت استفاده می شود که قابل تورم نیستند. پس از کاشت، این دستگاه ها همیشه ثابت و سفت  می مانند. شما می توانید برای برقراری رابطه جنسی، آلت تناسلی خود را در مقابل بدن خود قرار دهید یا آن را خم کنید.

نوع دیگر ایمپلنت نیمه سخت دارای یک سری قطعه به همراه یک فنر در هر انتهای آن است. این امر موجب ساده تر شدن موقعیت یابی می شود.

جراحی برای ایمپلنت میله های نیمه سخت از جراحی برای ایمپلنت های بادی ساده تر است. استفاده از آنها راحت تر است و احتمال نقص در آنها نیز کمتر است. اما میله های نیمه سخت به طور مداوم به آلت تناسلی فشار وارد می کنند و پنهان کردن آن تا حدودی سخت تر است.

روند جراحی ایمپلنت آلت تناسلی

جراحی ممکن است با استفاده از بی حسی نخاعی یا بیهوشی کامل انجام شود.

این مطلب را از دست ندهید:  اختلال نعوظ در مردان جوان و راهکارهای جلوگیری از آن

پیش از عمل جراحی، ناحیه تراشیده می شود. یک سوند ادراری در مثانه، و یک خط تزریق وریدی (IV) برای تزریق آنتی بیوتیک ها یا سایر داروها در دست قرار داده می شود.

جراح، در قسمت تحتانی شکم شما، پایه آلت تناسلی شما یا دقیقاً زیر سر آلت تناسلی شما یک برش ایجاد می کند.

سپس بافت موجود در آلت تناسلی، که به طور معمول در حین نعوظ از خون پر می شود، کشیده می شود و دو سیلندر بادی در داخل آلت تناسلی شما قرار می گیرد.

اگر دستگاه تورم دو تکه را انتخاب کرده اید، مخزن محلول نمکی، دریچه و پمپ در داخل بیضه شما قرار می گیرد. در صورت انتخاب دستگاه سه تکه، پمپ در داخل بیضه شما و مخزن در زیر دیواره شکم قرار می گیرد.

در نهایت، جراح برش های ایجاد شده را بخیه می زند. این روش ممکن است 20 دقیقه تا یک ساعت طول بکشد. این عمل معمولاً به صورت سرپایی انجام می شود.

دوره نقاهت و بهبودی چگونه خواهد بود؟

ایمپلنت آلت تناسلی

ایمپلنت آلت تناسلی

پس از عمل جراحی، شما دستورالعمل هایی در مورد نحوه مراقبت از محل جراحی و نحوه استفاده از پمپ را دریافت خواهید کرد.

ممکن است شما برای چند روز یا چند هفته به داروهای مسکن نیاز داشته باشید. پزشک احتمالاً برای کاهش احتمال عفونت مصرف آنتی بیوتیک ها را تجویز می کند.

شاید شما بتوانید پس از چند روز به کار خود بازگردید، اما بهبودی کامل ممکن است چندین هفته به طول بیانجامد. شما باید قادر باشید در حدود چهار تا شش هفته فعالیت جنسی خود را از سر بگیرید.

چگونگی تورم کاشت آلت تناسلی

برای بسیاری افراد سوال هایی درباره کاشت آلت تناسلی وجود دارد. مثلا سوالاتی مانند چگونه می توان ایمپلنت آلت تناسلی را متورم و باد کرد و چگونه این حالت را از بین برد؟ آیا چیزی وجود دارد که نیاز به فشردن یا پمپ کردن داشته باشد؟ آیا ممکن است ایمپلنت به طور تصادفی باد شود؟

برای باد کردن ایمپلنت آلت تناسلی، شما باید به طور مرتب پمپ پنهان ایمپلنت در بیضه را با انگشتان خود فشار دهید تا مایع به داخل ایمپلنت منتقل شود. این کار تا زمانی که حالت نعوظ حاصل شود باید ادامه پیدا کند. برای خالی کردن ایمپلنت، شما دریچه ترشح قرار گرفته در نزدیکی پمپ در داخل بیضه خود فشار می دهید تا مایعات اجازه تخلیه از ایمپلنت و بازگشت به مخزن سیال را داشته باشند. به دلیل موقعیت پمپ و اقدامات دقیق لازم برای اطمینان از حرکت سیال، باد شدن ایمپلنت به طور تصادفی بسیار دشوار است.

این مطلب را از دست ندهید:  مصرف ویاگرا و خطرات و عوارض جانبی احتمالی آن

جراحی تا چه اندازه مؤثر است؟

در حدود 90 تا 95 درصد از عمل جراحی ایمپلنت آلت تناسلی بادی موفقیت آمیز گزارش شده است. این بدان معناست که آنها منجر به ایجاد نعوظ مناسب به منظور مقاربت می شوند. 80 تا 90 درصد آقایانی که این جراحی را انجام داده اند، از این عمل رضایت نشان می دهند.

ایمپلنت آلت تناسلی از نعوظ طبیعی تقلید می کند بنابراین شما می توانید مقاربت کنید. آنها به سر آلت تناسلی برای سخت شدن کمک نمی کنند، و همچنین بر احساس یا ارگاسم تأثیری نمی گذارد.

همانند هر نوع جراحی دیگر، خطر عفونت، خونریزی و تشکیل بافت اسکار پس از انجام عمل جراحی وجود دارد. هر چند که خرابی های مکانیکی، فرسایش یا چسبندگی به ندرت رخ می دهند اما در این شرایط برای ترمیم یا برداشتن ایمپلنت نیاز به عمل جراحی است.

هزینه ایمپلنت آلت تناسلی

در زمانی که علت پزشکی برای بیماری اختلال نعوظ داشته باشید، شرکت ارائه دهنده خدمات بیمه شما ممکن است هزینه را به طور کامل یا جزئی پرداخت کند. هزینه کلی این ایمپلنت به عوامل مختلفی بستگی دارد:

  • نوع ایمپلنت
  • محل زندگی شما
  • آیا ارائه دهندگان خدمات بیمه این هزینه ها را پوشش می دهند
  • برنامه های شما حق پرداخت بیمه و هزینه هایی که در ابتدا پیش از بازپرداخت بیمه به شما، خودتان باید بپردازید

در صورتی که بیمه ندارید، از پزشک خود برای طرح خودپرداخت، درخواست تخمین هزینه ها را کنید و پیش از برنامه ریزی برای جراحی با شرکت بیمه کننده خود تماس بگیرید. اغلب ارائه دهندگان این درمان یک متخصص بیمه برای کمک به شما در مدیریت امور مالی دارند.

چشم انداز ایمپلنت آلت تناسلی

ایمپلنت آلت تناسلی به گونه ای طراحی شده است که پنهان باشد و به شما در رسیدن به نعوظ به منظور مقاربت کمک کند. این یک گزینه درمانی مناسب برای زمانی است که سایر درمان ها و معالجات بی اثر باشند.

0/5 ( 0 نظر )

نظر خود را ثبت کنید